Chiù dâ Palora

rimèttiri  {verbu}

EN:   forgive, remit

IT:   scusare, rimettere

rimèttiri

prisenti

rimettu

rimetti

rimetti

rimittemu

rimittiti

rimèttunu

mpirativu

--

rimetti

rimittissi

rimittemu

rimittiti

--

passatu

rimisi

rimittisti

rimisi

rimisimu

rimittìstivu

rimisiru

mpirfettu ndi.

rimitteva

rimittevi

rimitteva

rimittèvamu

rimittèvavu

rimittèvanu

mpirfettu cung.

rimittissi

rimittissi

rimittissi

rimittìssimu

rimittìssivu

rimittìssiru

futuru

rimittirò

rimittirai

rimittirà

rimittiremu

rimittiriti

rimittirannu

cundiziunali

rimittirìa

rimittirivi

rimittirìa

rimittirìamu

rimittirìavu

rimittirìanu

girunniu

rimittennu

participiu

aviri rimisu

agg.:   rimisu


Traina (1868)

Rimèttiri.

  • v. a. Metter di nuovo, por la cosa dov'era: rimèttere.
  • Sminuire, perdere: rimettere.
  • Perdonare, assolvere: rimettere.
  • Ridurre di nuovo in buono stato, riordinare: rimettere.
  • Porre in arbitrio o volontà altrui: rimettere.
  • Restituire: rimettere.
  • Mandar il danaro per via di cambio in altro paese: rimettere.
  • Parlandosi di giudizi, vale destinare ad un tribunale: rimettere.
  • rimittiricci, scapitarci anzi che guadagnarci: rimettere in una impresa.
  • intr. Rigermogliare: rimettere.
  • rifl. a. Lasciare altrui il giudizio di una cosa: rimettersi.
  • Rapportarsi, riferirsi: rimettersi.
  • Rallentarsi, desistere: rimettersi.
  • Riacquistare la sanità: rimettersi.
  • Riacquistar il perduto: rimettersi.
  • Ridursi nel buon sentiero: rimettersi.
  • Cessare d'imperversare, volger in meglio, e dicesi del tempo: rimettersi.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.