Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Allammicari.
- v. a. Far uscire pel lambicco: lambiccare, stillare.
- fig. Far uscir a gocciole: lambiccare, stillare.
- sintirisi allammicari: met. soffrir gran tedio, anche allampanar dalla fame, patir fame.
- In senso di cader minutissima pioggia: lamicare, piovigginare. (E Batacchi usò: allambicare).
- Rifl. allammicarisi lu ciriveddu: lambiccarsi, beccarsi, stillarsi il cervello. P. pass. allammicatu: lambiccato.
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.