Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Balataru. V. palatu. (Sp. baladar: palato).
Balataru.
- Prov. a cu' havi guastu lu balataru ogni cibbu pari amaru, o lu zuccaru cci pari amaru: a gusto guasto, non è buon alcun pasto.
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.