Dizziunariu Traina

Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)

Balataru. V. palatu. (Sp. baladar: palato).

Balataru.

  • Prov. a cu' havi guastu lu balataru ogni cibbu pari amaru, o lu zuccaru cci pari amaru: a gusto guasto, non è buon alcun pasto.

Sta paggina utilizza materiali di Wikisource Talianu, ca veni pubblicatu sutta la licenza CC BY-SA 4.0.