Dizziunariu Traina

Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)

Estru.

  • s. m. Furor poetico, capriccio impensato, fugace, più innocuo: estro.
  • veniri o affirrari l'estru: venir l'estro, andar a estro.

Sta paggina utilizza materiali di Wikisource Talianu, ca veni pubblicatu sutta la licenza CC BY-SA 4.0.