Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Jurnata.
- s. f. Termine di un giorno: giornata.
- a la jurnata, giornalmente: alla giornata, a giornata, dì per dì.
- Per il cammino che si fa in un giorno: giornata.
- a jurnata, tutto il giorno. E travagghiari a jurnata, senza tempo fisso che quel solo giorno: lavorar a giornata.
- jurnata, la mercede, il guadagno del giorno: giornata. Onde farisi la jurnata: guadagnarsi la giornata.
- jurnata di cani, d'infernu, tribolata.
- pri la santa jurnata chi è oi, formola di giuramento.
- jurnata rutta perdila tutta, quando s'interrompe la fatiga della giornata, è l'istesso perderla po' tutta.
- campari a la jurnata, con quel che si lavora ogni giorno: vivere dì per dì.
- jurnata ariusa, allegra, smagliante: dì arioso.
- dari la mala jurnata, un dispiacere: dar il cattivo bere.
- iri a jurnata, andar alle case e lavorare per tanto al giorno: andar a giornata.
- mittirisi a jurnati a fari, mettervisi lentamente e lungamente: mettersi a giornate a fare...
- essiri a jurnati, esser lunatico: esser a giornate (Fanf. Voci ecc. d. parlar fior.).
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.