Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Linu.
- s. m. T. bot. Pianta della quale, secca e macerata, si cava materia a filarsi e farne panni: lino. Linum usitatissimum L.
- patiri o passari li guai di lu linu, patire noje, triboli e avversitudi immense.
- – statincu o marzuliddu: lino stio (D. B.).
- – filatu, canapa filata: accia.
- lu linu è curtu e fa la tila longa, prov. che esprime come da cose che pajon poco si fan cose grandi; o anche chi par babbaccio eppure la sa lunga.
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.