Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Ora.
- avv. di tempo: ora, adesso. Ora accenna il momento presente, o i momenti prossimi al presente, guardati in sè; adesso accenna il presente in paragone al passato (Tomm. D.).
- Talora è particella riempitiva: ora.
- Talora serve a chiedere tempo o un po' d'indugio: ora.
- ora ora, ha più forza: or ora. È anco modo di minaccia: ah! nun la vo' finiri? ora ora: ah non vuoi smettere? ora ora.
- ora com'ora, posto avv., vale in questo punto, in questo tempo: ora com'ora.
- accom'ora, l'istesso di sopra. E così com'ora e comed'ora ecc.
- per ora, per questa volta: per adesso, per ora.
- Formola riempitiva p. e. ora bonu! ora basta e simili: or bene. E così ora vaja: or via, or su.
- havi d'ora, per dire è molto tempo: gli è tanto, è d'ora.
- Usasi come antifrasi, p. e. sì ora veni iddu e parra: sì ora viene egli e parla.
- or'è l'annu, l'anno scorso: or'è l'anno.
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.