Dizziunariu Traina

Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)

Grunna.

  • s. f. Segno di cruccio che apparisce in volto: bròncio.
  • calaricci la grunna o mittirisi cu la grunna: imbronciare, pigliar broncio.
  • essiri cu la grunna: tener il broncio.

Sta paggina utilizza materiali di Wikisource Talianu, ca veni pubblicatu sutta la licenza CC BY-SA 4.0.