Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)
Grunna.
- s. f. Segno di cruccio che apparisce in volto: bròncio.
- calaricci la grunna o mittirisi cu la grunna: imbronciare, pigliar broncio.
- essiri cu la grunna: tener il broncio.
Sta paggina utilizza materiali di
Wikisource Talianu,
ca veni pubblicatu sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.