Dizziunariu Traina

Nuovo vocabolario siciliano-italiano (1868)

Sbulazzari.

  • v. intr. Volar piano or qua or là: svolazzare.
  • Dibatter l'ali: svolazzare.
  • Fuggire con grandissima fretta: spulezzare.
  • met. Vagare or qua or là: svolazzare.
  • Esser agitato dal vento, sventolare: svolazzare.
  • fari sbulazzari, rubare, fare sparire: far vento ad una cosa.
  • att. Render franco, scaltrire, avvezzar alla vita del mondo, scozzonare: sfranchire, spupillare, far saltare la granata, sbuzzolare (Rigutini). P. pass. sbulazzatu: svolazzato.

Sta paggina utilizza materiali di Wikisource Talianu, ca veni pubblicatu sutta la licenza CC BY-SA 4.0.